Samenvatting
In de jaren 1950-1965 leed de bevolking van Zuid-Sulawesi onder de naweeën van de onafhankelijkheidsstrijd en de tegen de eenheidsstaat gerichte rebellerende guerrilla’s. Tegen deze achtergrond speelt het verhaal over de allochtone leraar Rinus met zijn collega’s en hun schoolkinderen in Toradjaland. Het is een mengeling van historische en autobiografische gegevens en ervaringen aangevuld met fantasieën van Gijsbert van Schie. Naast de belevenissen van Rinus spelen een vondeling en de kidnapping van een groep schoolkinderen een grote rol. In Tropenjaren lees je hoe het uiteindelijk afloopt met die kinderen, de vondeling en Rinus.
Uit het boek
Plots voelt hij zich omsingeld door wild uitziende lui met lange haren en rode halsdoeken. Ze zijn gewapend met van alles en nog wat. In de gauwigheid ontwaart hij geweren, karabijnen, revolvers, stokken, knuppels en hakmessen. Guerrilla's?! Maar die waren hier toch niet? Ze sluiten hem in. Er is geen enkele kans om weg te komen. Hij probeert zich rustig te houden en een vriendelijk gezicht te tonen, maar intussen knijpt hij 'm behoorlijk. Wat zouden ze met me van plan zijn, denkt hij onwillekeurig. Een van die wilde lui, zo te zien de commandant, vraagt wat hij hier te zoeken heeft. Het antwoord, dat hij slechts de familie van een van de schoolkinderen wilde bezoeken en dat hij als leraar het land wil helpen, maakt geen enkele indruk. 'We hebben je hulp niet nodig. Jij bederft onze kinderen. Jij verwestert ze.'
Het is dus praten tegen de bierkaai. Maar het gesprek over-en-weer heeft Rinus wel wat rustiger gemaakt. En ook moediger. Hij durft te zeggen dat kinderen pas echt geholpen zijn, wanneer de guerrilla's uit de bossen komen. Hij schrikt van zijn eigen lef maar is niet te stuiten. 'Jullie veroorzaken alleen maar angst en vernieling!'
De commandant verkoopt hem om zijn brutaliteit een flinke klap in het gezicht en geeft hem over aan zijn ondergeschikten. Een paar woest uitziende kornuiten grijpen hem vast, binden zijn armen op zijn rug en sommeren hem te marcheren. De loop van een geweer wordt tegen zijn lijf gedrukt en de commandant houdt zijn revolver in aanslag. Dat wordt menens.
Over de auteur
"In Haarlem, mijn geboorteplaats (1924), groeide ik op. In Vught (Missiehuis Sparrendaal) volgde ik gymnasium en in Nijmegen (Bisschop Hamerhuis) studeerde ik filosofie en theologie. In 1949 vertrok ik als missionaris van Scheut naar Indonesië waar ik voornamelijk werkzaam was als leraar middelbaar onderwijs in Makale en Makassar (Sulawesi), en later als docent geschiedenis aan de Theologische Hogeschool in Abepura (Papua). Tijdens mijn emeritaat in Leiden (1989-2008) schreef ik ettelijke geschiedenisboeken in het Indonesisch. Momenteel woon ik in Teteringen."