Samenvatting
Op het eiland dat inspiratie voedt met het etablissement van de goede herinnering, het mooiste strand van Europa, het beste uitzicht op de andere eilanden, actieve en passieve reddingboten op een roemrucht reddingstation en het prettigste gezelschap van mensen van allerlei pluimage, ontstaan gedachten en gedichten automatisch. Terschellings schoonheid dwingt tot poëzie. Boneschansker dicht over winter, reddingmaatschappij, Oerol, zee, schelpen, duinen en liefde. Te lezen op het terras van het strandpaviljoen, in de serre van de Walvis, in een duinpan bij Paal 28 of op het bovendek van de veerboot.
Uit het boek
Walvis
Alleen op Terschelling
Voel ik wat ik ben
Dichter, schrijver, gedachtenmaker
Ik heb geen haast
Dat hebben de anderen
Vanaf deze stoel
Aan deze tafel
In deze hoek
In deze Walvis
Beschouw ik de wereld
Besef ik mijn nietigheid
En maak mijn gedachten
Zodat ik kan schrijven
Tot het donker.
Over de auteur
"Ik had op Terschelling geboren willen zijn, maar het werd Jorwert 1961. Sinds dat jaar kom ik meerdere keren per jaar op het eiland. Ik ben er aan verknocht. Met deze op en door Terschelling geïnspireerde dichtbundel zet ik mijn eerste schreden op het dichterspad. Eerder verschenen van mijn hand bij Boekscout.nl ‘100 dagen’, non-fictie over zijn uitzending naar Kosovo, het ultieme ambtelijke vakantieboek ‘Zacharias de Ambtenaar’ en de korte roman ‘TRAIL’, over liefde, sterven en doorgeven."