Samenvatting
De schreeuw om hulp is een aanklacht. Robert Balders is een einzelgänger. Wat hij schrijft is een mythe. Zijn persoonlijkheid is verward. Hij hoort voortdurend innerlijke stemmen die hem tegenspreken. Hij wil een idividualist zijn, maar zijn medegevoelen met de minst bedeelden en de verschopten in de maatschappij maken van hem ook een sociaal voelend mens. Hij denkt dat iedereen hem kwaad wil berokkenen of hem wil tegenwerken. Hij moest schrijven omdat schrijven de enige plaats was waar een individualist zichzelf kon zijn in volstrekte geestesvrijheid zonder zijn gezicht te verliezen.
Uit het boek
Daarop was Robert woedend uitgevallen: "Je moest je schamen. Je verwacht een kind van een kleurling en je hebt geen berouw. Integendeel, je doet net alsof het een gezellig geheimpje is..."
Maar zodra hij zag dat tranen op komst waren, had hij zijn hand op haar schouders gelegd. Zijn boosheid veranderde in verdriet. Hij kon niet streng zijn tegenover zijn eigen dochter. Hij aanvaardde gelaten wat gebeurd was, want het zou te veel energie vergen om zich te blijven verzetten, en was het niet in zijn school dat haar karakter zich had gevormd? Van wie had zij haar temperament geërfd? Zijn handen beefden. Hij voelde zich doodop. Dit was te veel. Hij kon niet meer denken. En dan, na een poosje, terwijl hij in haar helderblauwe ogen keek, die vochtig werden van droefheid om zijn onbegrip, maar die geen spoor van aarzeling of twijfel vertoonden. "Kom, kom", zei hij zacht. "Je weet toch dat ik het goed met je voorheb. Ik kan je niet zien schreien. Ik wil je altijd zien lachen. Ik wil je gelukkig zien. Voor mij heeft het geen belang dat Llumbe een mulat is. Een mulat is net zo goed als eender welke blanke of zwarte... Maar houd je werkelijk van de vader van het kind dat je verwacht?" Het was een absurde vraag. Een vraag die geen antwoord verwachtte. Plots ging hij beseffen dat hij verantwoordelijk was voor haar geluk. Maar voor hoelang nog? Misschien was het uur van scheiden zeer nabij. Wat zou er voor hem dan nog resten, zonder de frisheid van haar opgewekte verschijning, zonder de onstuimige glans van haar jeugd? Alleen zij had er niets bij te verliezen.
Over de auteur
"Ik ben geboren op 25 december 1931 te Schaffen. Omdat het mijn jongensdroom was in Kongo een nieuw leven op te bouwen, lag het voor de hand dat mijn roman zich in en rond Kongo zou afspelen. Door omstandigheden ben ik nooit naar Kongo gegaan, maar heb ik mijn leven in Antwerpen opgebouwd. ik geniet nu samen met mijn vrouw, van mijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen (samen zijn we met meer dan 40)."