Samenvatting
Mensen trouwen en gaan net zo gemakkelijk weer scheiden. Waar is de tijd gebleven dat geliefden nog voor elkaar vechten. Voor hun huwelijk, maar ook voor hun kinderen. Veerle, een 14-jarig meisje, dat zich in het laatste stadium van haar ziekte bevindt heeft zichzelf een doel gesteld. Dat doel is om haar vader en moeder weer te herenigen en haar zusje zo een gezin te geven om in op te groeien. Een gezin dat Veerle maar voor een korte periode in haar leven heeft mogen meemaken. Niet alleen Veerle vertelt haar verhaal, maar ook haar moeder, vader, en zusje....
Uit het boek
Het slikken deed pijn en mijn ogen branden zo erg dat ik ze dicht liet. Wat rook het hier vreemd. Sterielachtig. Ik hoorde vreemde piepjes. Toen ik in mijn ogen wilde wrijven voelde ik een pijnlijke scheut door mijn arm heen schieten. Wat was dit nou weer, waar was ik? Ik waagde het erop en opende voorzichtig mijn ogen. He?! Dit leek verdacht veel op een ziekenhuiskamer. De beelden van mij, op de grond, mijn benen die niet meer wilden en konden functioneren, papa aan de telefoon. Ik lag in het ziekenhuis! Maar Dokter Ottens, we hadden toch een afspraak met haar?
"Pap! Pap waar ben je?"
"Hallo!" Bekijk het maar, ik ging weg hier. Waar lagen mijn kleren nu weer?
Auw, mijn hoofd. Niet aan denken maar maken dat je hier weg kwam. Shit, welke idioot stak er nu weer een naald in mijn arm!
Op de televisie trokken ze de naald er altijd uit, durfde ik het?
"Hallo meisje, hoe voel je je?" Betrapt keek ik op. Een verpleegster.
"Wat doe ik hier? Ik wil naar huis! Waar is mijn vader?" De verpleegster probeerde me te troosten met lieve woordjes, maar het maakte mij niet uit hoe lief ze was, ik wilde maar een ding en dat was naar huis. De deur achter haar ging open.
"Pap!! Waar was je nou en wat is er allemaal aan de hand?" Achter pap liep er nog iemand de kamer binnen.
"Mam? Maar, wat doe jij hier?" Pap en mam liepen op me af. Wat keken ze bezorgd. Mam streelde me lief over mijn haren. Dat was een tijd geleden dat ze dat gedaan had. Pap stond ernaast en keek er naar.
Over de auteur
"Ik schrijf al sinds ik op de basisschool zit. Eerst in mijn dagboeken, later veel korte verhalen. Schrijven is een grote hobby van mij, net als lezen. Ik begon alles wat ik in het dagelijkse leven meemaakte op te schrijven. In de vorm van columns maar ook in dagboekvorm. Genoeg om op te schrijven met twee opgroeiende kinderen, een baan in de zorg, een huishouden, en een man die actief bezig is in de sportwereld. Na een aantal dagboeken te hebben bijgehouden over de ziekte van onze zoontje is daar mijn eerste boek van gekomen. Nu mijn tweede boek ter nagedachtenis aan mijn overleden schoonvader."