Samenvatting
Robert Larue zit na een periode van tegenslagen al twee jaar thuis. Hij aanvaardt een baan in het transportbedrijf van vrienden om uit te zoeken wat er onder de oppervlakte leeft. Gaandeweg maakt hij kennis met een gruwelijk milieu waarin aan ieder weerloos mens een prijskaartje hangt. Als het tijd is om de politie in te lichten, drijven mensenhandelaren hem in het nauw. Een spannende thriller waarin liefde en vriendschap op de proef worden gesteld en waarin de twijfel regeert. Met als decor het fictieve dorp Brasemerwoude (bij Alphen a/d Rijn), de heuvels van Zuidoost Engeland en de miljoenenstad Londen.
Uit het boek
Mijn mobiele telefoon rinkelde, in de consternatie niet uitgezet. Ik trok mijn jas van de leuning en sloop naar de gang. In de display stond onbekend nummer.
‘Met Robert Larue’, zei ik gedempt.
‘Larue? Jou zocht ik.’ Een mannenstem, hoog, koud en vervormd, maar in de stilte goed verstaanbaar.
‘Met wie spreek ik?’, vroeg ik.
‘Heb je lekker gewandeld?’ Er klonk mechanisch gegrinnik.
Ik slikte en zocht steun tegen de deurpost.
‘Wie bent u? Wilt u mij morgen terugbellen? Ik sta in een ziekenhuis.’
‘Wat een pech dat de kinderen thuis waren. Enfin, ze leven nog. Zo komt de boodschap in ieder geval over.’
‘Welke boodschap?’, vroeg ik. ‘Wat wilt u van mij?’
De half verlichte gang draaide voor mijn ogen.
‘Geen politie, zeker geen politie, en je bemoeit je verder met je eigen zaken. Heb je dat begrepen? Zeg je baantje bij De Jong op en blijf uit de buurt! Wij zijn een paar maten te groot voor je.’
Mijn middenrif trok zich samen.
Nogmaals, Larue, dit is de enige waarschuwing die je krijgt. Bemoei je met je eigen zaken! Wees zuinig op je kinderen!’
Een klik en de lijn was dood. De enige waarschuwing. Hij had niet geweten dat de kinderen bij mij logeerden. Alsof dat een excuus was voor wat dan ook. Wat is dit? Mijn maag gaf het antwoord. Ik zakte op mijn knieën en kotste de gang onder.
Over de auteur
"Ik ben geboren op 4 juli 1953 in Den Haag, pal onder de Grote Kerk. Mijn eerste schrijfsels waren songteksten, waarbij ik mezelf begeleidde op de gitaar. Ik was dertien. In 2004 waagde ik mij voor het eerst aan fictie. Ideeën had ik in overvloed en de techniek kon ik leren. Van Asfalt, Jasmijn & Rotte Appels is mijn debuutroman. Met de personages ben ik door de jaren heen bevriend geraakt. Hoewel... niet met allemaal!"
Reviews
27-12-2011 22:28 | Door: Nicole van Esch |
Waardering: N.v.t.
|
|
Beste Kees,
ik heb je boek op 2e kerstdag gelezen. Goed en spannend verhaal en goed te lezen.
Ik verheug me nu al op je tweede meesterwerk.
Nicole van Esch
|
13-1-2013 10:07 | Door: Ton Zevenhoven |
Waardering:
|
|
Een goed plot en mooie verhaallijn. Met recht kan het een thriller genoemd worden. Je wilt het boek eenvoudig niet wegleggen. Je wilt gewoon weten hoe het afloopt.
|