Samenvatting
De buren hebben kinderen én een kat. Die kat is veel buiten, ook als het regent. De oude vrouw ziet het en laat hem binnenkomen. Maar hij is niet van haar: ’s avonds moet hij de deur weer uit. Er wordt nog een kindje geboren en de kat blijft slapen. De buren vergeten hem. Zij hebben banen en kinderen en de oude vrouw heeft tijd en ruimte. En zo kan het gebeuren dat zij en de kat achter de geraniums terechtkomen: de oude vrouw en de kat: háár kat.
Uit het boek
"Het was bedoeld hem de laatste zegen mee te geven", zei ik schijnheilig.
"Dat hoort bij de ceremonie!"
"Wie volgt?"
"Ik", riep Moor. "Hij was mijn liefste!"
Er werd besmuikt gelachen.
Maar toch gingen mijn soortgenoten Louwie even aanraken en er werd verslagen gemiauwd.
"Hij is koud!", riep Jessie. "Is dat dood?"
"Ja, dat is dood", riep Moor en ze stortte zich op de dode Louwie.
"Hij was mijn grote liefde; ik heb zoveel van hem gehouden!"
Er werd hard in koor geschreid en toen begreep ik dat ik in moest grijpen.
Niemand nam het initiatief: ik moest wel.
Ik vond het huis van Louwie zijn mevrouw en wist de aandacht te trekken. Ze volgde mij, want ze hoorde geweeklaag en voelde het al aankomen. Ze heeft hem opzij in het gras gelegd en kwam hem later ophalen en legde hem zacht in een kartonnen doos.
En toen was het hoofdstuk Louwie ten gevolge van een noodlottig ongeval voorbij.
Over de auteur
"Ik schreef als klein meisje verhaaltjes die ik opstuurde naar een krant: Het Vrije Volk. Ik kwam in het onderwijs terecht als kleuterleidster en lerares basisschool. Ik studeerde Fries en mijn verhaaltjes werden gepubliceerd in het literaire tijdschrift ‘De Strikel’. Later ontdekte ik de schilderkunst en exposeerde veel. Tijdens ‘stille uurtjes’ schreef ik ook nog, zoals het verhaaltje van mijn kat Tommy. Tommy de Kat is tot stand gekomen met medewerking van Catharina IJzelenberg."