Samenvatting
Eline kijkt vanachter de pilaar naar het spel van haar klasgenoten; ze doet niet met ze mee. Arnaud loopt met zijn vader en diens nieuwe vrouw door de winkelstraat; ze zwijgen. Een netgeklede dame laat elke dag haar hondje op dezelfde tijd uit; ze groet iedere voorbijganger. Gül maakt een afspraak met een vrouw; hij wil niet meer alleen zijn.
De Kluizenaars zijn mensen die op zoek zijn naar een leven in een wereld waarin meedoen niet altijd makkelijk is.
Uit het boek
Met haar voeten wipt ze op en neer en maakt daarbij de gebaren die Jan en Margot straks zullen maken. Eén hand vooruit naar de paal en een arm uitgestrekt opzij om de ander tegen te houden. Haar mond oefent zachtjes de woorden ‘buutvrij’. Ze fluistert ze stil voor zich uit met onbeweeglijke lippen. Ze wil als eerste aantikken en niet af zijn. De wind blaast haar haren in haar gezicht en ze veegt ze weg om niets te hoeven missen. Jan is bijna klaar met tellen, Margot staat op haar tenen achter hem.
Even gaat ze ook op haar tenen staan. Dat doet pijn aan haar voeten en ze kijkt naar beneden. Haar voeten in de bruine laarzen lijken dit niet fijn te vinden. Ze hipt weer terug op haar platte voeten. En weer omhoog op haar tenen. En nog een keer terug op haar voeten. Ze hijgt een beetje en veegt nog een sliert haren weg met haar hand. Net als Margot houdt ze zich nu muisstil en ze beweegt niet. Margot wil dat Jan haar niet hoort. Zij gaat helemaal op in het spel en vergeet bijna dat ze aan de kant staat. Ze staat klaar om naar de paal te rennen want ze wil niet verliezen.
Ze had het vanmorgen nog tegen haar moeder verteld, toen ze naar school liepen. Over het spelen in de pauze en wat iedereen doet in de klas. Dan praat ze maar door, ze weet van geen ophouden.
Over de auteur
"Ik wil de wereld beter begrijpen. Daarom observeer ik het dagelijkse leven en schrijf ik erover. Toen mijn onderzoek naar bronnen van moraal te theoretisch werd, ging ik kleine verhalen schrijven over alledaagse dingen. Ik zie overal een verhaal in. De jury van de CKB schrijfwedstrijd (2009) in Bergen op Zoom noemde mij een fantast: ‘Het is de suspense in het verhaal, de fantasievolle vertelmanier (...) en zeker ook de prachtige zinnen...'"