Samenvatting
Wanneer de dokter vertelt dat Rudie kanker heeft, haalt dat het leven van hem en Karin overhoop. Wat volgt, is een periode van zo’n twee jaar, waarin de beide partners bewust bezig blijven met de toekomst. Ook als de dood onafwendbaar is, en de tijd opraakt, blijven Rudie en Karin de toekomst als dagelijkse leidraad hanteren. Karin van Lier beschrijft, door de eenvoud van haar woorden indrukwekkend, hoezeer dit de laatste periode van hun samenzijn positief heeft beïnvloed. Beiden keken er destijds met tevredenheid op terug hoe ze invulling aan de beperkte tijd hadden gegeven. In dit boek maakt Karin haar lezers daar deelgenoot van.
Uit het boek
Rudie zag nogal tegen de reis op omdat hij nog steeds regelmatig moest overgeven, maar gewapend met een voorraad plastic tasjes moest dit gaan lukken. Alsof het zo moest zijn, die dag ging het wonder boven wonder perfect. Hij had hier vandaag nauwelijks last van. De reis op de boot was emotioneel, het werd onze laatste reis samen naar Ameland. Op de Waddenzee was er een onweer losgebarsten zoals we nog nooit hadden meegemaakt in al die jaren. Een laatste nieuwe ervaring. Het bleef maar stortregenen en kletsnat kwamen we bij ons huisje aan. Maar: we waren op Ameland. We hadden een fijn huisje voor de komende veertien dagen. Zoals altijd gingen we ook deze avond direct naar het strand, maar nu alleen om te kijken en te luisteren naar de zee. Genietend van de omgeving en de zeelucht hebben we samen met de kinderen een poos op het terras van het strandpaviljoen gezeten. De kinderen hebben nog een poos op het strand gespeeld en wij genietend van ons tweede thuis nog een heerlijke borrel gedronken. Het gaf ons altijd weer en bevrijdend gevoel op Ameland te zijn. Nu werd dit gevoel nog eens extra versterkt omdat we hierdoor nog even ver weg waren van alles wat ons te wachten stond. Het is voor ons allemaal dan ook een eindeloos genieten.
Over de auteur
"Zowel mijn man als ik waren begin veertig toen er bij hem kanker werd geconstateerd. Onze drie kinderen waren op dat moment 8, 11 en 13 jaar. Bijna twee jaar leefden we tussen hoop en een definitief afscheid. Ik heb lange tijd brieven aan een vriendin geschreven waarin ik over deze periode vertelde. Vanuit deze briefwisseling is dit boek ontstaan, waarin ik niet alleen verdriet en onmacht beschrijf, maar vooral hoe je een beperkte tijd, genietend en waardevol kunt afsluiten."